Samorząd województwa wielkopolskiego i Wielkopolskie Muzeum Niepodległości zachęcają do zakupu cegiełek wspierających budowę nowej siedziby Muzeum Powstania Wielkopolskiego 1918–1919. Obiekt ma powstać w Poznaniu do 2027 roku, a dochód z cegiełek w całości przeznaczany jest na zakup i konserwację eksponatów. Do tej pory sprzedano już tysiąc sztuk.
Nowa siedziba za 388 mln zł. Ekspozycja będzie dziesięć razy większa
Nowe muzeum ma zostać ukończone w 2027 roku, a budżet inwestycji przekracza 388 mln zł. Ekspozycja będzie aż dziesięciokrotnie większa niż ta w obecnej siedzibie mieszczącej się w Odwachu na Starym Rynku.
Na budowę wydano już ponad 130 mln zł.
Dyrektor Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości, Przemysław Terlecki, rozmowie z PAP podkreśla wagę społecznego wsparcia: – "Sprzedawane od wiosny cegiełki są symbolicznym, ale bardzo ważnym elementem wsparcia tej inwestycji. Dochód z ich sprzedaży przeznaczony jest w całości na zakup i konserwację eksponatów".
Cegiełki jako prezent i kolekcjonerski rarytas
Cegiełki zostały wyemitowane przez Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych. Muzeum i samorząd zachęcają, by traktować je również jako wyjątkowy prezent.
Terlecki zwraca uwagę na ich unikatowy charakter: – "Są to unikatowe, kolekcjonerskie przedmioty, które będą świadczyć o zaangażowaniu ich posiadacza w budowę muzeum".
Do tej pory cegiełki przyniosły 250 tys. zł, a wraz z darowiznami od maja udało się zebrać blisko 400 tys. zł.
Cztery nominały i bohaterowie powstania na awersach
Cegiełki dostępne są w czterech nominałach: 100, 200, 500 i 1000 zł. Widnieją na nich postaci zasłużone dla Powstania Wielkopolskiego:
• gen. Stanisław Taczak,
• gen. Józef Dowbor‑Muśnicki,
• Ignacy Jan Paderewski,
• a na cegiełce 100‑złotowej – grafika 1. Pułku Strzelców Wielkopolskich.
Dzięki środkom z cegiełek muzeum zakupiło ostatnio m.in.:
• bardzo rzadki mundur niemieckich jednostek Grenzschutz,
• unikatową klamrę pasa powstańców styczniowych.
W nowej siedzibie znajdzie się ponad 2,5 tys. oryginalnych eksponatów.
Darowizny: 150 tys. zł od Torpolu i bezcenny rysunek od dewelopera
Wśród darczyńców są zarówno firmy, jak i osoby prywatne. Największa darowizna finansowa pochodzi od spółki Torpol.
Terlecki relacjonuje: – "Ostatnia, największa darowizna o wartości 150 tys. zł została przekazana przez spółkę Torpol, współpracującą z muzeum od ośmiu lat".
Wyjątkowy dar przekazał także poznański deweloper Aleksander Wechta: – "Niecodzienną darowiznę przekazał nam poznański deweloper Aleksander Wechta – absolutnie unikatowy rysunek z ok. 1920 r. autorstwa Zygmunta Kamińskiego. Dzieło przedstawia Sama Sandiego, pochodzącego z Kamerunu czarnoskórego ordynansa 12. Wielkopolskiej Eskadry Lotniczej. Zygmunt Kamiński jest twórcą obowiązującego od 1927 roku godła Rzeczypospolitej Polskiej". – podkreśla Dyrektor Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości, Przemysław Terlecki, rozmowie z PAP.
W Poznaniu trwa budowa Muzeum Powstania Wielkopolskiego.
Placówka pomieści przestrzenie ekspozycyjne poświęcone pamięci o patriotycznym zrywie oraz zwycięstwie Wielkopolan. Za projektem stoi znana polska pracownia architektoniczna WXCA. Generalnym wykonawcą inwestycji jest firma Adamietz Sp. z o.o.
Architekci WXCA zwyciężyli konkurs na koncepcję architektoniczno-urbanistyczną poznańskiej placówki w 2019 r., a ich koncepcja wybrana została spośród 56 zgłoszonych prac. Jury doceniło projekt WXCA m.in. za propozycję włączenia w siedzibę Muzeum publicznej przestrzeni dla mieszkańców Poznania oraz wrażliwości na historyczny kontekst przestrzenny.
Siedziba Muzeum Powstania Wielkopolskiego 1919-1919 zaplanowana została w bezpośredniej bliskości Wzgórza Świętego Wojciecha oraz ponad 800-letniej świątyni pod wezwaniem patrona.
Planowo Muzeum przyjmie pierwszych gości w 2026 r.
Jak będzie wyglądało muzeum?
W zaproponowanej koncepcji najbardziej charakterystycznym elementem jest nieoczywiste podejście do architektonicznej bryły Muzeum, a mianowicie rozbicie jej na cztery pozornie oddzielne różnokształtne elementy skupione wokół centralnego, okrągłego placu. Projektantom zależało na uchwyceniu wielkopolskiego ducha współpracy, spotkań, budowania relacji społecznych. Wielkim atutem projektu jest właśnie owa przestrzeń, która pełnić może rozmaite funkcje przez cały rok, jako miejsce organizowania imprez, koncertów, pokazów czy też zwykłych spotkań towarzyskich w ogólnodostępnym parku na malowniczych stokach Wzgórza Św. Wojciecha. Rozproszenie budynków nawiązywać ma do pierwszych osad i grodów, zaś ich kamienne elewacje – do pewnej stabilności, siły, solidności. Kameralne wizualnie budynki łączą się w kondygnacjach podziemnych, co z pewnością stanowić będzie zaskoczenie dla zwiedzających, oczom których ukażą się rozległe przestrzenie nowego Muzeum. Może to kolejne odniesienie do ducha Wielkopolan – z pozoru skromnych, nie rzucających się w oczy, a w istocie silnych jednością celu do którego dążyli.
Fundamentem dla koncepcji urbanistyczno-architektonicznej pracowni WXCA jest głębokie przekonanie, że współczesne muzeum powinno być nie tylko miejscem opowiadania o historii, ale też przestrzenią aktywnego dialogu – polem dla zachodzenia nowych interakcji i relacji społecznych. Dlatego też jako centralny element całego założenia architekci zaproponowali publiczny plac, wokół którego koncentrują się cztery zróżnicowanej wielkości pawilony muzealne.
Formę muzeum z okrągłym, otwartym placem w jego centralnej części pomyślano więc zarówno jako przestrzeń pamięci o wiekopomnym zwycięstwie Wielkopolan – źródłem którego było właśnie współdziałanie – jak i miejsce demokratycznej wymiany idei i opinii dla współczesnej społeczności mieszkańców Poznania.
Wielofunkcyjny ośrodek kultury
Wewnątrz bloków funkcjonalnych oraz w podziemnej części Muzeum pomieszczą się przestrzenie wystawy stałej, wystaw czasowych, sala audytoryjna, biblioteka, pomieszczenia do konserwacji muzealiów, pomieszczenia techniczne oraz miejsca pracy dla pracowników instytucji.
Formuła centralnego placu miejskiego otwartego na otaczające go przestrzenie publiczne pozwala na aranżację różnych aktywności. Na co dzień może być on miejscem wypoczynku dla gości i pracowników placówki jako przedłużenie holu głównego z foyer sali konferencyjnej z przestrzenią gastronomiczną czy też foyer wystawy czasowej. Funkcję wypoczynkową ma wspierać centralna instalacja w postaci mgły wodnej tworząca „obraz wodny”.
Plac jest naturalnym miejscem do organizacji wykładów, koncertów, spotkań, a jego okrągły kształt umożliwia zgromadzenie publiczności wokół sceny. Również zimą przestrzeń może zapewnić dużo atrakcji, poprzez możliwość organizacji lodowiska. Jest to zresztą długa tradycja tego miejsca, które od 50 lat funkcjonuje w świadomości mieszkańców właśnie w tej formie. Koncepcja przewiduje również utworzenie ogólnodostępnego parku dla mieszkańców z zachowaniem jak największej liczby drzew na terenie.
– Jak zwykle w tego typu skomplikowanych projektach obiektów użyteczności publicznej musieliśmy połączyć różne funkcje oraz potrzeby, a w tym wszystkim pamiętać o kontekście miejsca i głównej misji muzeum – podsumowuje architekt Szczepan Wroński z WXCA.
WIZUALIZACJE:
W artykule wykorzystano informacje PAP.