W rozmowach dotyczących CPK, a od niedawna „Portu Polska”, pojawiają się imponujące liczby. Dziesiątki miliardów inwestycji, tysiące kilometrów nowych linii i rekordowe czasy przejazdów pomiędzy największymi miastami. To działa na wyobraźnię. Przyszłość projektu nie rozstrzygnie się jednak w kabinach maszynistów szybkich pociągów czy też w terminalu odlotów. Rozstrzygnie się dużo bliżej domu zwykłych ludzi, na przystanku autobusowym w małym miasteczku i na niewielkiej stacji kolejowej. Bez sprawnego dojazdu i dopracowanego modelu ostatniej mili cała architektura portu pozostanie systemem zaprojektowanym nie dla obywateli, lecz obok nich.

Polska wciąż nadrabia mieszkaniowy dystans wobec zamożniejszych państw Europy. Mamy nie tylko mniej mieszkań w przeliczeniu na mieszkańca, ale również mniej powierzchni do dyspozycji. Z danych EU-SILC wynika, że średnia powierzchnia głównego miejsca zamieszkania gospodarstw domowych w Polsce wynosiła 83 m kw., przy medianie na poziomie zaledwie 65 m kw. Z szacunków Mzuri opartych na danych Eurostatu wynika ponadto, że na jednego mieszkańca przypada u nas około 35 m kw. powierzchni. Średnia unijna jest o ponad 1/4 wyższa, a są kraje, w których na osobę przypada przeciętnie tyle metrów, co w Polsce ma często do dyspozycji cała rodzina.