Co-living jest nowym trendem mieszkaniowym, który po podbiciu rynków w poszczególnych europejskich krajach z impetem wkracza na polskie podwórko. Jego popularność wynika z trzech zasadniczych czynników: ekonomicznego – koszty usług i infrastruktury dodatkowej ponoszą wszyscy mieszkańcy; socjologicznego – zgodnego z naturalną potrzebą funkcjonowania w społeczności; oraz komfortu życia, dzięki rozwiązaniom stworzonym pod konkretną grupę mieszkańców.

Największe portale ogłoszeniowe posiadają w swych zasobach ekstremalnie mało ofert dotyczących tańszych mieszkań. Szczególnie dotyczy to lokali w blokach z wielkiej płyty. Przeciętnie mówimy o mniej niż 100 takich ogłoszeniach przypadających na miasto wojewódzkie. A gdyby tego było mało, to przecież każdy, kto szukał mieszkania wie, że nierzadko kilka ogłoszeń dotyczy tego samego lokum. Tak dramatyczne wykupienie to jeden z ubocznych efektów „Bezpiecznego Kredytu 2%”.

Dla jednych liczy się nowoczesność i komfort, dla innych – integracja i dobra atmosfera. Są również tacy, którzy wolą ciszę i spokój. Nie ulega wątpliwości, że preferencje mieszkaniowe różnych grup wiekowych diametralnie się od siebie różnią. Sprawdzamy zatem, jak prezentują się aktualne priorytety każdej z nich i co najważniejsze – jak na tę sytuację reaguje rynek?