Piotrkowska 41

Piotrkowska 41 w Łodzi to zabytkowa kamienica na najsłynniejszej ulicy miasta, symbolu łódzkiej wielokulturowości i historii przemysłowej.

Historia budynku

Kamienica powstała w drugiej połowie XIX wieku dla przemysłowca Wilhelma Matza, który w 1861 roku przeniósł tu wiatrak z innego miejsca. Początkowo drewniany dom zastąpiono murowaną dwupiętrową budowlą w latach 70. XIX w., a w 1903 r. Robert Weyrauch przebudował ją, nadbudowując trzecie piętro i dobudowując oficyny w stylu secesyjnym.

Rewitalizacja i użytkowanie

W miejscu wiatraka działał niegdyś słynny sklep z wędlinami, a od 1995 r. – pizzeria (najpierw Solo, obecnie Da Grasso). W ramach projektu unijnego z ok. 2020 r. zmodernizowano fasadę, oficyny, podwórko i zaplecze, tworząc 38 mieszkań oraz 4 lokale usługowe.​

Kontekst ulicy

Ulica Piotrkowska, licząca 4,2 km, to najdłuższy deptak handlowy w Europie, z zabytkowymi kamienicami w stylu eklektyzmu i secesji. Budynek nr 41 leży wśród perełek architektury, blisko posesji Roberta Weyraucha i Oskara Kohna.