Doświadczenia z Danii, Niemiec i Wielkiej Brytanii, a od niemal roku również z polskiego wybrzeża pokazują, że morskie farmy wiatrowe mogą współistnieć z rybołówstwem i turystyką. Lokalizacje turbin na morzu są wybierane tak, by minimalizować kolizje z tradycyjnymi łowiskami, a niektórzy inwestorzy wprowadzają nawet programy rekompensat dla rybaków z tytułu utraty korzyści lub zwiększenia kosztów ich działalności. Podobne programy wdrażane są również przez firmy budujące morskie farmy wiatrowe w Polsce. W przypadku turystyki, dane z rynków na jakich rozwijane są inwestycje w morską energetykę wiatrową, również potwierdzają możliwość koegzystencji i pokazują, że obecność morskich farm wiatrowych nie obniża atrakcyjności regionów nadmorskich, a wręcz przyciąga nowe formy rekreacji morskiej.

Polska ma w ciągu dekady wydać 1 bln zł na energetykę, w tym 234 mld zł na sieci przesyłowe, 220 mld zł na źródła wytwórcze OZE i magazyny energii oraz 160 mld zł na atom. Jednym z pierwszych sektorów, który pokaże, czy ta przebudowa przynosi efekty, będą centra danych: według PSE ich zapotrzebowanie na energię może wzrosnąć niemal dziesięciokrotnie do połowy lat 30. Zapewniając stabilne moce wytwórcze, szybki i przewidywalny proces przyłączeń oraz dostęp do zielonej energii, wejdzie na dużą skalę do europejskiej gry o infrastrukturę dla AI. Największy plac budowy energetycznej stanowi pokoleniową szansę.