Planowana na 2026 rok reforma ustawy o publicznym transporcie zbiorowym ma być odpowiedzią na wykluczenie komunikacyjne, chaotyczny rynek i brak stabilności w finansowaniu połączeń. Na papierze brzmi to rozsądnie. Ustawowa definicja wykluczenia, silniejsza rola marszałków jako integratorów, wprowadzenie minimalnego standardu dostępności połączeń, uzupełnianego w razie potrzeby transportem na żądanie, a do tego cyfryzacja danych. To najważniejsze poruszane tematy. Musimy jednak pamiętać, że między intencją ustawodawcy, a praktyką codziennego funkcjonowania branży jest spory dystans. I to właśnie na nim rozstrzygnie się, czy 2026 rok rzeczywiście przyniesie reformę, czy tylko zmianę architektury odpowiedzialności.

Francuskie firmy zainwestowały w Polsce ponad 108 mld złotych, a co czwarta na stałe współpracuje z ponad 500 lokalnymi przedsiębiorstwami. 1200 firm z udziałem kapitału francuskiego działających w kraju odpowiada za 4% całkowitego zatrudnienia i przychodów podmiotów posiadających 10 i więcej pracowników. Jednocześnie odpowiadają one za około 5% łącznych nakładów inwestycyjnych i wartości dodanej generowanej przez przedsiębiorstwa działające w Polsce. Wartość wymiany handlowej między Francją, a Polską osiągnęła w 2023 roku poziom 35 mld EUR, z nadwyżką handlową Polski w wysokości aż 8,4 mld EUR.

Wokół projektów nadbudów toczy się wiele dyskusji dotyczących nie tylko aspektów architektonicznych, ale też administracyjnych czy prawnych. Choć wiele kwestii wciąż czeka na rozwiązanie, jedno nie ulega wątpliwości – nadbudowy mogą być doskonałą odpowiedzią na wiele problemów współczesnych miast.

Wiele zabytkowych budynków wciąż pozostaje w opłakanym stanie. Samorządy często nie dysponują odpowiednimi funduszami na ich remont, również dla prywatnych właścicieli jest to zbyt dużym obciążeniem finansowym. Rozwiązaniem mogłaby być rewitalizacja prowadzona przez inwestorów zewnętrznych. Niestety, skomplikowane i czasochłonne procedury administracyjne wielu z nich zniechęcają. Dochodzą do tego często niezrozumiałe, a przy tym uznaniowe decyzje wojewódzkich konserwatorów zabytków wydających pozwolenia. Czy jest szansa, żeby to zmienić?