Czy polskie miasta są gotowe na międzynarodowych najemców?

W największych polskich miastach szybko rośnie grupa najemców z zagranicy – relokowanych pracowników, ekspertów kontraktowych i studentów, którzy często nie znają ani lokalnego rynku, ani języka. Dlatego o atrakcyjności oferty mieszkaniowej decyduje dziś nie tylko dostępność lokali, ale też przejrzystość zasad i łatwość zawarcia umowy.

Nowi najemcy, nowe oczekiwania

Według danych GUS w połowie 2025 roku pracę w Polsce wykonywało ponad 1,09 mln cudzoziemców, a zgodnie z raportem „Studenci zagraniczni w Polsce 2025” w roku akademickim 2024/2025 na polskich uczelniach uczyło się już 108,6 tys. osób z zagranicy. Za tymi liczbami stoi bardzo konkretna potrzeba: mieszkanie, które można wynająć bez znajomości lokalnych zwyczajów, wielotygodniowego procesu i ryzyka, że warunki okażą się inne niż w ogłoszeniu.

Na tę potrzebę rynek odpowiada na kilka sposobów, m.in. lepszą obsługą po stronie agencji, większą przejrzystością ofert oraz rozwojem operatorów PRS. Ten ostatni segment pozostaje niewielką częścią rynku, ale dobrze pokazuje kierunek zmian – od przypadkowych, rozproszonych procesów w stronę bardziej przewidywalnej usługi mieszkaniowej. Według CBRE na koniec ub. roku w największych miastach działało już ponad 28,5 tys. lokali w tym standardzie, a w całym 2025 roku na ten sektor trafiło 5821 nowych mieszkań. To wciąż nisza, ale właśnie tutaj najlepiej widać zachodzące zmiany.

– Międzynarodowy najemca rzadko ma czas na wielotygodniowe oglądanie lokali, negocjowanie zapisów umowy po polsku i sprawdzanie, czy właściciel odbierze telefon w razie awarii. Oczekuje gotowego mieszkania, przewidywanych kosztów, obsługi w języku angielskim i standardu, który nie zależy od przypadku ani indywidualnych praktyk pojedynczego właściciela – mówi Marlena Biardzka, Regional Sales & Marketing Manager LifeSpot.

Nie tylko lokal, ale cały proces

W tradycyjnym najmie największą przeszkodą dla obcokrajowców bywa nie samo znalezienie mieszkania, lecz ograniczona wiedza o tym, jak działa rynek. Najbardziej brakuje jednolitych zasad najmu. Napotkać można różne wzory umów, różne zasady rozliczeń, różny poziom wyposażenia, czy nieprzewidywalny poziom komunikacji z właścicielem to tylko przykłady. W PRS ciężar organizacji procesu przesuwa się z najemcy na operatora. – Dla osoby, która właśnie zaczyna kontrakt w międzynarodowej firmie albo semestr na uczelni, znaczenie ma nie tylko atrakcyjna oferta, ale także prosty proces: możliwość zdalnego kontaktu, jasny regulamin, powtarzalny standard i szybka ścieżka zgłaszania usterek. W miastach, które konkurują o talenty, takie elementy stają się częścią miejskiej infrastruktury - mówi Marlena Biardzka z LifeSpot.

REKLAMA

Gotowość miast na międzynarodowych najemców nie kończy się na liczbie dostępnych lokali. Liczy się również to, czy najem da się rozpocząć bez znajomości lokalnych zwyczajów, czy dokumenty i komunikacja są zrozumiałe także po angielsku, czy mieszkanie wygląda tak, jak w ofercie, i czy zasady nie zmieniają się po podpisaniu umowy. To szczególnie ważne w dużych ośrodkach akademickich i biznesowych, gdzie popyt tworzą jednocześnie studenci, pracownicy relokowani, młodzi profesjonaliści, a także pary i rodziny.

Fot. Materiały prasowe

Najem bez barier

Profesjonalnie zarządzane lokale mogą ograniczać część barier, z którymi mierzą się cudzoziemcy, choć nie zastąpią szerokiej i dostępnej cenowo oferty na rynku prywatnym. PRS pozostaje niewielką częścią rynku, ale dane o niskim poziomie pustostanów – według CBRE średnio około 3,5 proc. – pokazują, że ten format znajduje odbiorców. Trudno jednak traktować ten wskaźnik jako dowód przewagi nad tradycyjnym najmem; lepiej odczytywać go jako sygnał popytu na bardziej przewidywalne formy najmu w największych miastach.

– PRS pozwala utrzymać podobny standard działania w różnych lokalizacjach i dla różnych grup odbiorców. Najmocniej widać to w miastach takich jak Kraków, gdzie spotykają się trzy strumienie popytu: biznesowy, akademicki i turystyczny. Z jednej strony miasto przyciąga specjalistów oraz studentów, z drugiej – konkuruje o najem krótkoterminowy. Dla obcokrajowca szukającego lokum na rok lub dwa oznacza to często mniejszy wybór mieszkań „na normalne życie”, a nie tylko na pobyt przejściowy. W takim otoczeniu PRS może działać jak porządkujący bufor i tym samym pełnić rolę jednej z bardziej uporządkowanych ścieżek najmu: z jasnym procesem, powtarzalnym standardem i obsługą po stronie operatora. To nie rozwiązuje całego problemu dostępności mieszkań, ale zmniejsza część ryzyk, które dla międzynarodowych najemców są szczególnie istotne – mówi Marlena Biardzka, Regional Sales & Marketing Manager LifeSpot.

Polskie miasta robią coraz więcej, by odpowiadać na potrzeby międzynarodowych najemców. Problem w tym, że nie wszystkie w tym samym tempie. Tam, gdzie najem nadal opiera się wyłącznie na rozproszonych ofertach prywatnych, bariera języka, standardu i zaufania pozostaje wysoka. Z kolei w miejscach, gdzie rozwija się np. sektor PRS, pojawia się bardziej przewidywalna ścieżka wejścia do miasta. To o tyle istotne, że dla eksperta z kontraktem, relokowanego pracownika czy studenta z zagranicy pierwsze mieszkanie często decyduje o tym, czy nowe miasto stanie się tylko adresem, czy prawdziwym miejscem do życia.