Nowa siedziba Teatru Współczesnego na Łasztowni ma już swoją architektoniczną wizję. To obiekt, który nie tylko zapewni nowoczesne zaplecze dla działalności artystycznej, ale także stanie się ważnym elementem miejskiej przestrzeni publicznej. Jury składające się z ekspertów, architektów wybrało koncepcję przygotowaną przez pracownię SAAW Sp. z o.o.

Tarnogaj to jedno z tych osiedli w stolicy Dolnego Śląska, które w ostatnich latach przeżywa wielki...

Planowana na 2026 rok reforma ustawy o publicznym transporcie zbiorowym ma być odpowiedzią na wykluczenie komunikacyjne, chaotyczny rynek i brak stabilności w finansowaniu połączeń. Na papierze brzmi to rozsądnie. Ustawowa definicja wykluczenia, silniejsza rola marszałków jako integratorów, wprowadzenie minimalnego standardu dostępności połączeń, uzupełnianego w razie potrzeby transportem na żądanie, a do tego cyfryzacja danych. To najważniejsze poruszane tematy. Musimy jednak pamiętać, że między intencją ustawodawcy, a praktyką codziennego funkcjonowania branży jest spory dystans. I to właśnie na nim rozstrzygnie się, czy 2026 rok rzeczywiście przyniesie reformę, czy tylko zmianę architektury odpowiedzialności.

Każdego dnia po Warszawie porusza się około 700 tysięcy pojazdów, co generuje blisko 1,5 mln przejazdów. Efektem tak dużego ruchu jest m.in. uciążliwy hałas, smog, korki, strata czasu, pieniędzy a także i zdrowia. W związku z tym, z okazji Europejskiego Tygodnia Mobilności (16-22.09) oraz Dnia bez Samochodu, Clean Cities Campaign w Polsce przygotowała raport pt. “Z wizją. Miejska polityka transportowa w kształtowaniu jakości życia. Rekomendacje dla Warszawy”.