W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowano unijne rozporządzenie ws. rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (AFIR). Oznacza to dla Polski konieczność wykonania wielu ambitnych zadań związanych z elektromobilnością i paliwami alternatywnymi. Jak sprostać tym wyzwaniom? W jaki sposób skutecznie zrealizować cele postawione przez AFIR? O planach i strategii działania na najbliższe lata rozmawialiśmy z przedstawicielami podmiotów z obszaru paliw niekonwencjonalnych.

Do końca 2025 r. do państwowych spółek trafiło ponad 1,1 miliarda złotych przeznaczonych na rozwój zdolności produkcyjnych i usług oraz budowę infrastruktury. Środki te pochodzą z Funduszu Reprywatyzacji oraz Funduszu Inwestycji Kapitałowych, czyli państwowych funduszy celowych.

Doświadczenia z Danii, Niemiec i Wielkiej Brytanii, a od niemal roku również z polskiego wybrzeża pokazują, że morskie farmy wiatrowe mogą współistnieć z rybołówstwem i turystyką. Lokalizacje turbin na morzu są wybierane tak, by minimalizować kolizje z tradycyjnymi łowiskami, a niektórzy inwestorzy wprowadzają nawet programy rekompensat dla rybaków z tytułu utraty korzyści lub zwiększenia kosztów ich działalności. Podobne programy wdrażane są również przez firmy budujące morskie farmy wiatrowe w Polsce. W przypadku turystyki, dane z rynków na jakich rozwijane są inwestycje w morską energetykę wiatrową, również potwierdzają możliwość koegzystencji i pokazują, że obecność morskich farm wiatrowych nie obniża atrakcyjności regionów nadmorskich, a wręcz przyciąga nowe formy rekreacji morskiej.