Hala targowa w Krakowie zostanie wpisana do rejestru zabytków

Hala targowa przy al. Daszyńskiego zostanie wpisana do rejestru zabytków, co pozwoli na ochronę tej wyjątkowej budowli. Wojewódzka konserwator zabytków poinformowała Miasto, że wszczęła postępowanie w sprawie wpisania budynku hali do rejestru zabytków ze względu na jej szczególny charakter.

Jednocześnie konserwator wystąpiła do Podwawelskiej Spółdzielni Spożywców „Społem” o wstrzymanie prac remontowych. Pozwoli to na zażegnanie zagrożeń i obaw mieszkańców, które wynikały z planowanego przeznaczenia budynku na centrum rozrywki i klub nocny.

Hala Targowa w Krakowie (znana również jako hala Grzegórzecka) – hala targowa znajdująca się w Krakowie przy ulicy Grzegórzeckiej 3-5 oraz przy alei Ignacego Daszyńskiego 3, na Wesołej w administracyjnej Dzielnicy II Grzegórzki.

Historia (za Wikipedią):

REKLAMA

W drugiej połowie lat 20. XX wieku Rada Miasta Krakowa zdecydowała się wyprowadzić możliwość handlu produktami spożywczymi za pośrednictwem miejskich kramów i jatek oraz stworzyć dla nich miejsce odpowiadające wymogom sanitarnym. W 1928 roku architekci pracujący dla Urzędu Budownictwa Miejskiego Krakowa; Edward Kreisler i Czesław Boratyński udali się w delegację do Czech i Niemiec, aby zapoznać się z tym, jak wyglądają tamtejsze hale targowe. W rezultacie przeprowadzonej przez nich delegacji, Rada Miasta Krakowa zdecydowała aby wybudować w Krakowie trzy obiekty o tejże funkcji; przy Rynku Kleparskim, w Podgórzu, przy ul. Kalwaryjskiej i ul. Ignacego Krasickiego oraz trzeciego, największego, który miał zostać umieszczony na tzw. gruntach poaugustiańskich, przy zbiegu ul. Grzegórzeckiej i al. Ignacego Daszyńskiego. Miał on stanowić tzw. „spiżarnię” śródmieścia, Kazimierza oraz Salwatora. Budowla miała zwiększyć i ułatwić przebieg handlu w tym miejscu z uwagi na to, że już wcześniej znajdował się tam plac targowy.

Rozpoczęcie budowy hal było długo opóźniane. Ostatecznie wybudowana została tylko jedna z nich – przy ul. Grzegórzeckiej i al. Ignacego Daszyńskiego. Wykonanie projektu budowli zlecono Juliuszowi Dumnickiemu. Pierwsze plany hali powstały w 1936 roku. Niedługo później Dumnicki udał się w delegację służbową do Katowic, Chorzowa, Warszawy i Gdyni w celu przeprowadzenia analiz porównawczych. Po powrocie do Krakowa, architekt całkowicie zmienił swoją koncepcję hali targowej. Zamiast budynku o horyzontalnej bryle, płaskim dachu i długich pasach okien, który zaprojektował przed delegacją, Dumnicki zdecydował się w swoim planie na niski gmach, o podłużnym rzucie i bazylikowym układzie, z wyższym, poprzecznie zakomponowanym skrzydłem na tyłach. Budowa hali rozpoczęła się w 1937 roku.

W hali znalazło się 36 stoisk do handlu. Budowa została prowadzona przez renomowaną krakowską firmę „Spójnia Budowlana”, wiodącą prym w konstrukcjach żelbetowych, jednak nie udało się jej ukończyć budowy przez wybuchem II wojny światowej. Ostatecznie budowę sfinalizowali Niemcy w 1940 roku. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku przestrzeń hali przedzielono stropem tworzącym dodatkową kondygnację.