Pojazdy i piesi mają wrócić na wyremontowany odcinek ulicy Hubskiej jutro, a tramwaje – w czerwcu. J...

Udało się za drugim razem wyłonić wykonawcę pętli i zatoki autobusowej w sąsiedztwie autostradowej o...

Już we wrześniu pierwsi właściciele otrzymają klucze do mieszkań na nowym osiedlu przy ul. Kajdasza...

Urząd Zamówień Publicznych (UZP) zakończył kontrolę budowy nowej trasy tramwajowej na Popowice. Wyni...

Planowana na 2026 rok reforma ustawy o publicznym transporcie zbiorowym ma być odpowiedzią na wykluczenie komunikacyjne, chaotyczny rynek i brak stabilności w finansowaniu połączeń. Na papierze brzmi to rozsądnie. Ustawowa definicja wykluczenia, silniejsza rola marszałków jako integratorów, wprowadzenie minimalnego standardu dostępności połączeń, uzupełnianego w razie potrzeby transportem na żądanie, a do tego cyfryzacja danych. To najważniejsze poruszane tematy. Musimy jednak pamiętać, że między intencją ustawodawcy, a praktyką codziennego funkcjonowania branży jest spory dystans. I to właśnie na nim rozstrzygnie się, czy 2026 rok rzeczywiście przyniesie reformę, czy tylko zmianę architektury odpowiedzialności.